بررسی های داخلی و خارجی که درباره مهاجرت به خصوص مهاجرت از روستا به شهر انجام شده، توافق دارند که تمایل و تصمیم گیری برای مهاجرت به سن و جنس و تحصیلات بستگی دارد. افراد ۱۵ تا ۳۰ ساله در جریان مهاجرت سهم عمده را دارند. طبق نتایج سرشماری ۱۳۷۵، بیشترین مهاجران زن و مرد در سنین ۲۴-۲۰ ساله (۱۳۲۰۷۶۶نفر) قرار دارند و بعد از تعداد نفرات گروه‌های سنی به نسبت جناح های گروه سنی کاسته می شود . همچنین در سرشماری یاد شده نسبت جنسی کل کشور ۱۰۳ و نسبت جنسی مهاجران ۱۲۳ گزارش شده است، که نشان می دهد بیشترین مهاجران کشور را مردان تشکیل می دهند. تفاوت نسبت جنسی در گروه سنی ۲۴-۲۰ ساله به بالاترین سطح خود می رسد. برای تحلیل نسبت جنسی مهاجران در ایران گروه سنی ۲۹-۲۵ ساله مناسب است. در گروه سنی ذکر شده، نسبت جنسی برای مهاجران ۱۲۴ و برای کل کشور ۱۰۰ است که در این گروه سنی مردان بیشتر برای کسب درآمد، دانش، اشتغال و غیره مکان اقامت خود را ترک می کنند.

از آنجا که اکثر مهاجران را جوانان جویای کار تشکیل می‌دهند، در نتیجه نوعی عدم تعادل (از نظر ساختار سنی) بین جمعیت شاغل در مناطق شهری (قطب مشاغل صنعتی و خدماتی) و مناطق روستایی (قطب مشاغل کشاورزی) پدید آمده است. کاهش مشاغل روستایی در واقع به دلیل ایجاد تسلسلی منفی در روستا در نهایت منجر به مهاجرت خانوارهای زیادی از روستا می شود.

بررسی‌های جامعه‌شناسان نشان می‌دهد که علت های مختلف مهاجرت روستا- شهر در ۴ علت، اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی، جمعیت شناسی و طبیعی – کشاورزی خلاصه می‌شود که از این علل، علت اقتصادی بیشترین فراوانی را از آن خود کرده که بیش از ۵۰ درصد علت‌های مهاجرت روستا- شهر را تبیین می کند. در بین عوامل اقتصادی، کمبود تسهیلات در روستا و بیکاری از بقیه مهم ترند. می توان گفت که با ارایه امکانات و تسهیلات مورد نیاز برای روستاها به خصوص با در نظر گرفتن انتظارات نسل جوان و ایجاد اشتغال در روستاها می توان از هجوم بی رویه این مهاجران به شهرها جلوگیری کرد.

در حال حاضر ۷۰ درصد جمعیت ایران در شهرها زندگی می کنند که این آمار، آمار مناسبی نیست. از سوی دیگر تولیدات کشاورزی، اساس و پایه پیشرفت کشور هستند که این تولیدات نیز نتیجه تلاش روستاییان هستند و راه آبادانی شهرها این است که روستاها آباد شوند اگرچه پیشانی کشور شهرها هستند، نباید از روستاها نیز غافل شد.

معضل تراکم ۷۰ درصدی جمعیت ایران در بافت شهرها سبب مشکلات فراوانی نیز می شود که می توانیم آلودگی هوای این روزهای شهر تهران را مثال بزنیم. افزایش سعودی جمعیت شهر تهران باعث می شود تقاضا در این شهر بالا رفته و اکثر صنعت ها و مشاغل نیز در این شهر برای برطرف کردن این تقاضا شروع به فعالیت بیشتر و جذب نیروی بیشتر نمایند. این فعالیت ها باعث توسعه بافت شهری و ضربه به بافت روستایی خواهد شد. توسعه باید بصورت مساوی در روستاها و شهرها شکل بگیرد تا از میزان بهره بری و ارزش آفرینی مناسبی در سطح کشور برخوردار شویم . اما توسعه بافت شهری مشکلات نظیر آلودگی هوا را ایجاد کرده که زندگی را برای افراد سخت کرده است.

به جهت کاهش آلودگی هوای کلان شهرها ، می توان با کارآفرینی در روستاها علاوه بر توسعه اقتصادی روستاها و تقسیم کارگاه ها و بنگاهای اقتصادی برطرف کننده خواسته های جامعه ، باعث کاهش تراکم جمعیت در کلان شهرها و به دنبال آن کاهش آلودگی هوا در شهرها خواهیم بود.

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *