hamsepar_کاشف نیابه عنوان یک کارآفرین ، نظرتون دررابطه با کار آفرینی در کشور چیست؟ و از نظر شما کارآفرینی چه جایگاهی در کشور دارد؟

در کشور ما کارآفرینی از جایگاه خیلی بالایی برخوردار نیست ، و به نظرمن دلیلش می تواند این باشد که اکثر مردم فکر می کنند که باید در رشته ای تحصیل کنند و بعد از فارغ التحصیل شدن ، مستقیم به سرکار رفته و یک کار حاضر و آماده در اختیار داشته باشند؛ هیچ موقع به این موضوع که باید خودمون یک کاری رو شروع کنیم و آغاز کننده  یک کار باشیم،  فکر نمی کنند و می توان گفت که کارآفرینی در بین مردم ما بسیار جایگاه کم رنگی دارد.

نظر شما در مورد انتخاب رشته تحصیلی و معیارهایی که بایددر این موضوع مدنظر داشت چیست؟

ببنید به طور کلی  افراد وقتی که کرسی های دانشگاه رو اختیار می کنند به این موضوع فکر نمی‌کنند که آیا من این رشته تحصیلی رو دوست دارم و یا ندارم  ، اکثراً در خانواده های ایرانی بچه ها به سمتی که پدر و مادر نتوانستند بروند و به آرزوهاشون برسند ، سوق داده میشوند و والدین دوست دارند که بچه ها آرزوهاشون رو برآورده کنند ، و متأسفانه بچه ها وقتی وارد دانشگاه می شوند به این فکر نمیکنند که وقتی یه رشته ای رو براش حداقل چهار سال زمان میگذارند ، شاید حقوق خیلی از بچه های دیگر یعنی افرادی که میخواستند این کرسی ها را بگیرند و وارد دانشگاه شوند و به این رشته علاقه‌مند بودند را ، اشغال کردند.

یک اتفاق دیگر که در کشور ما میفتد ، این است که به بچه ها گفته نمی‌شود اگر شما رشته‌ای را بخوانید در چه جایی می توانید شاغل شوید،  و عدم آگاهی در این موضوع نیز وجود دارد. فرض کنید افرادی که گروه ریاضی و فیزیک رو انتخاب می کنند ، نمیدانند که مثلاً  اگر یک گرایش مثل مهندسی استخراج نفت رو بخوانند حتماً باید در مناطق نفت خیز ایران حضور پیدا کنند و فکر می کنند که خب اشکال نداره من درتهران هم می توانم در  وزارت نفت مشغول شوم! و این عدم آگاهی وجود دارد که معمولاً کارهای کارمندی ارتباطی با گرایش مهندسی استخراج نفت ندارد و فارغ التحصیلان این گرایش حتماً باید در جایی حضور داشته باشند که استخراج نفت صورت می گیرد.

متأسفانه در حوزه علوم انسانی جریان بدتری حاکم است ؛ یعنی بچه ها از ابتدا که وارد این رشته میشوند فکر می‌کنند باید جایی کارمند بشوند ، در صورتی که اینگونه نخواهد بود ؛ علوم انسانی کلاً بر پایه تفکر و تعقل بنا شده است.  شما می بینید که افرادی که توانستند کارهای بزرگی برای جامعه رقم بزنند ، جزء همین افرادی بودند که تفکر و تعقل داشته اند. توی کشور ما مهمترین چیز این هست که بچه هایی که علوم انسانی رو می خوانند ، ابتدا بدانند که چه رشته ای رو انتخاب کنند و حتماً رشته انتخابی برحسب علاقه‌شون باشه چون که اکثر بچه هایی که توی رشته‌های علوم انسانی تحصیل می‌کنند ، بر اساس علاقه هاشون است و می دانند که هیچکدام از این رشته‌ها در آینده پاسخگوی نیاز مالیشون نخواهد بود ، اینجاست که بچه های علوم انسانی دو گروه می‌شوند ، بعضی ها همان رشته را ادامه میدهند ، کارمند می‌شوند و در همان رشته مشغول به کار می‌شوند ؛ گروه دیگر هم بر اساس تمایل و علاقه شان رشته علوم انسانی رو می خوانند ولی در انتها یک کار دیگر رو انتخاب می‌کنند ، ما خیلی ها رو داریم که مثلاً کارهایی مثل ساختمان سازی رو انجام می دهند ، ولی در واقع رشته تحصیلی شان  علوم انسانی بوده است.

شما کارشناس ارشد رشته تاریخ باستان ایران هستید و در واقع رشته ای را انتخاب کردید که به عقیده خیلی ها بازار کار مناسبی ندارد ، نظر شما درباره این موضوع چیست ؟ و راهکاری که پیشنهاد می دهید چیست؟

ابتدا باید شناسایی کنیم و ببینیم این افراد می توانند کجا به غیر از کارمند شدن ، کاری رو آغاز کنند و روی چه قابلیت هایی باید تمرکز کنند ؛ می دانید که رشته های علوم انسانی بسیار گسترده است و افرادی که وارد این رشته می شوند تمام آن علومی رو که باید در طی ۴ سال یاد بگیرند در واقع نمی توانند یاد بگیرند ؛ به طور مثال رشته تاریخ ؛ یک دانشجوی تاریخ ۴ سال می خواند تا بتواند لیسانس تاریخ را بگیرد ولی در واقع در این ۴ سال نمی تواند تمامی این علومی را که بایدیاد بگیرد ، بیاموزد؛چون انقدر تاریخ گسترده است که نمی شود تمامش را در ۴ سال مختصر کرد ، یکی از چیزهایی که در کنار تاریخ قرار می گیرد ، سند خوانی یا سند پژوهی هست که این مربوط به اسنادی می شود که در گذشته بوده و هرکسی توانایی خواندن این اسناد رو ندارد ، برای کسب این توانایی باید در کلاس های آموزشی شرکت کرد و این آموزش ها باید در کنار این ۴ سال درس خواندن دانشگاه باشد ، تا بتواند این دانش رو کسب کنند .

دانشجویان و به ویژه دانشجویان رشته های انسانی  باید بررسی کنند تا ببنید از کدوم نهاد‌ها و وزارت خانه ها می توانند مجوز های خاصی دریافت کنند تا بتواند برای خودشون مراکز مستقلی داشته باشند ، اولین مرکز که به ذهن من می رسد وزارت ارشاد اسلامی است که مجوزات موسسات تک منظوره و چند منظوره که هرکدوم از اینها در برگیرنده کارهای همچون انتشاراتی ، پژوهشی ، نشست ها ، سمینارها ، همایش ها ، کنفرانس ها و حتی کنسرت موسیقی می باشند. یا به طور مثال  وزارت کشور که تمام NGO ها در زیر نظر این وزارتخانه اداره می شود و فارغ التحصیلان می توانند مجوزهایی از این وزارتخانه دریافت کنند تا کارهای NGO از قبیل انجمن های دوستی که بین ایران و کشور ثانی انجام می شود ، یا بین دو زبان مثل فارسی و انگلیسی انجام می شود ،  همچنین این انجمن های دوستی می تواند کارهایی مثل معرفی و آشنایی تاریخ دو کشور ، یا روابط تجاری و سیاسی بین دو کشور و حتی کارهای از قبیل احداث کارخانه های مشترک ، چاپ کتاب در دو کشور و … را در برگیرد.

همچنین سازمانهای مردم نهادی هم هستند که کارهای منظمی انجام می دهند مثل نهاد کتابخانه ؛  اگر افرادی که در علوم انسانی تحصیل می کنند بتوانند در رشته هایی مثل کتابداری ، انتشارات و… مشغول شوند ، میتوانند با مراجعه به این نهاد ، کمک برای تأسیس کتابخانه های شخصی دریافت نمایند.

شما چگونه به ایده موسسه ندای تاریخ رسیدید؟ چگونه قابلیت های خودتون رو شناسایی کردید؟

ببیند آغاز کار موسسه ما ، از یک سوال شروع شد ، و آن سوال این بود که ” چرا ما باید برای یک استاد کار کنیم؟ و چرای برای خودمان کار نکنیم ؟ ” این سوال را با دو تن از دوستانم مطرح کردم و آنها هم استقبال کردند و اینگونه بود که سه نفری با هم دیگه تلاش کردیم و توانستیم موسسه ندای تاریخ را تأسیس و به موفقیت برسونیم . همونطور که می بینید پیش شرط شروع هر فعالیت و کاری این است که ابتدا خود شخص مستعد باشد و سپس افرادی مثل خود مستعد پیدا کند تا بتوانند به درک  و هدفی واحد برسند. با دارا بودن این شرایط و تحمل مشکلات و همچنین دانستن این موضوع که بازده زمانی برای یک کارمند ۳۰ سال است و برای یک کارآفرین با توجه به هدفش مشخص می گردد و ممکن است ۲ یا ۳ یا ۱۰ سال باشد تا به ثمر برسد ، مطمئناً می توانید به موفقیت و اشتغالزایی برسید.

خانم کاشف نیا لطفاً درباره موسسه ندای تاریخ برامون صحبت کنید ؟

همونطور که می دانید موسسه ندای تاریخ توسط سه خانم که کارشناسی ارشد تاریخ رو دارند تأسیس شده و از سال ۱۳۹۲ مجوز گرفته و مشغول فعالیت در زمینه های انتشارات کتاب ، برگزاری کلاس های تاریخی ،  نشست های تاریخی و… فعالیت دارد.

به طور کلی می شود گفت موسسه ما با هدف ارتقاء دانشجویان رشته تاریخ و حتی ارتقا دانش  افرادی که رشته تاریخ نخوانده اند و می خواهند مثالاً راهنمای تور بشوند فعالیت می کند. در این راه موسسه توانسته  حدوداً ۸ کتاب چاپ کند و ۷ کتاب نیز در دست چاپ دارد ، همچنین موسسه ندای تاریخ موفق به برگزاری ۴۸ کلاس تخصصی در موضوعاتی از قبیل کلاس های سندخوانی ، تاریخ باستان ، شناخت ادیان باستان ، آشنایی با  سیاق در رشته تحقیق و…  گردیده است .

به جرأت می توان گفت موسسه ندای تاریخ توانسته که تاریخ را عملی ، تدریس کند.

مریم کاشف‌نیا ، متولد ۱۳۶۳ ، مدیر مسئول موسسه ندای تاریخ ، کارشناسی ارشد تاریخ ایران باستان

 

منبع:کارآفرین ناب

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *